Je marche vers le tobogan: ik loop naar de glijbaan. Dat was mijn allereerste Franse volzin. Nou kom je daar niet zo heel ver mee in Frankrijk … maar ik was er in 1980 zeer trots op. Ik hoor nog hoe de Franse kinderen ónze zin uitspraken: hik lóhp nar de kleibann. Ze zullen net als ik zo’n 40 jaar ouder en verstandiger zijn, maar ik hoop nog steeds dat ze met een andere zin gesprekken aanknopen met Nederlanders.
Tijdens mijn studie Franse taal- en letterkunde kwam werkelijk van alles over Frankrijk voorbij, maar de taal zélf bleef ik altijd het leukste vinden. Voor mij was er geen andere optie dan de specialisatie ‘vertalen’, waarbij de beheersing van het Nederlands misschien wel belangrijker is dan die van het Frans. Van al die aandacht voor het Nederlands profiteer ik nog iedere werkdag, wanneer ik schrijf- of trainingsopdrachten verzorg vanuit Papier is passé.
Dankzij een Erasmusbeurs heb ik 1 jaar rechten mogen studeren in Straatsburg. Leuk. Interessant. Maar lang niet zo leerzaam als het jaar dat ik in Belfort woonde en als vertaler voor Alsthom werkte. Alsthom – een samentrekking van Alsace en Thompson – was het bedrijf dat de TGV bouwde en waar ik als student stage liep. Het moment dat ik voor SNCF (links) en British Rail (rechts) tolkte was voor mij het absolute hoogtepunt.
De zwak voor de TGV – en voor Frankrijk – is gebleven. De combinatie is helemáál ideaal, want ik vind het superleuk om regelmatig in die übersnelle raket naar Zuid-Frankrijk te worden gelanceerd. TGV-station Marseille St. Charles, om precies te zijn. Zo’n 45 minuten van Sanary-sur-Mer, ‘mijn’ dorp aan de Côte de Calanques.
In de blogs op deze website deel ik graag met jou wat ik meemaak en ontdek in dit prachtige deel van Frankrijk.
Vanaf mijn woonplaats in Nederland is het precies 1268 kilometer naar Sanary-sur-Mer. Het dorp waar ik iedere dag aan denk, en waar ik óóit … een eigen plek hoop te hebben. Mijn big, hairy, audacious goal.
Sanary-sur-Mer 